با هر كس بايد به سبك خودش رفتار كرد.جواب رفتار غيرحرفه اي و ناشيانه ي باشگاه خبرنگاران جوان را به سبك خودشان مي دهم.

امروز به طور اتفاقي در سايتي به نام شيطونك با اين لينك،اسم خودم را ديدم و نقل قول هايي از خودم درباره ي فيلم "خصوصي".با توجه به اينكه قبلا متني براي سي نت نوشته بودم كه بعدها در سايت منتقد قرار گرفت باعنوان ضد فيلم و در آن شديدا به فيلم "خصوصي" واكنش نشان داده بودم حس كردم احتمالا اين سايت مذكور( شيطونك) با جرح و تعديل! آن نوشته، خلاصه اي از حرف هايم را منتشر كرده تا اين كه چشمم افتاد به ته صفحه كه منبع خبر را "باشگاه خبرنگاران جوان" درج كرده بود.با جستجوي ساده در سايت باشگاه خبرنگاران،مطلبي ديدم كه با خواندنش هفت هشت تا شاخ درآوردم!!!

در اين لينك، نوشته شده كه من (به عنوان منتقد سينما!) با خبرنگار حوزه سينماي باشگاه خبرنگاران جوان گفتگو كردم و بعد هم حرف هايي از قول من نوشته شده است كه شكل دستكاري شده ي بعضي از جمله هاي من در همان نوشته ي سايت سي نت است.

فقط خدا مي داند كه من كِي و به چه وسيله اي! اعم از تلفن يا چت و... با آن خبرنگار نامرئي گفتگو كردم!

حتي اگر از اينكه صورت كارتان اشتباه است و يك دروغ ( حتي شايد كوچك) نوشتيد بگذريم هم من نمي فهمم به چه حقي خط به خط جمله هاي من را دستكاري كرديد؟!

بي انصاف ها حداقل اگر كپي مي كنيد سعي كنيد برابر اصل كپي كنيد! نكنيد مثل چيني ها كه مثلا مي آيند يك كپي درجه هشت ازگوشي درجه يك نوكيا مي سازند و مردم هم به جاي چين، فحش را مي كشند به خواهر مادر نوكيا!

از قول من نوشتيد فلاني گفت "كار فرح بخش توهين به شعور مخاطب است" اما اين را هم بگويم كه حداقل فرح بخش،شعوري براي مخاطب قائل بوده و به آن بي احترامي كرده شما كه ديگر...

ببين باشگاه جان! اين ها هم كپي كردند اما دستكاري نكردند!؛

اين سايت، اين سايت، اين سايت، اين سايت ، اين سايت و... اگر هم ناشيانه كپي كردند( كه نكردند) خب نمي شود هم انتظاري از آن ها داشت اما تو كه خير سرت معتبري چرا؟!

باشد كه رستگار شويد با اين كارها!

با احترام به خودم و شعور خودم؛hamid saljoughi

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ميدوني چيه؟هيشكي منو دوس نداره.من ميدونم چون نمي بينم همه از دست من ميخوان فرار كنن...معلممون ميگه خدا شما نابيناها رو بيشتر دوس داره چون نمي بينيد.ولي من گفتم خانوم اگه ما رو دوس داشت چرا ما رو نابينا كرد تا اونو نبينيم؟.بعد گفت: خدا ديدني نيست ولي همه جا هست.مي تونيد اونو حس كنيد.گفت: شما با دستاتون مي بينيد...حالا من همه جا رو ميگردم تا يه روزي بالاخره دستم به خدا بخوره اون وقت بهش ميگم...هر چي تو دلم هست...بهش ميگم

( «رنگ خدا» - مجيد مجيدي)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هادي مقدم دوست درباره ي يونس غزالي مي نويسد:

"ماها تا قبل از دیدن یونس روحمان هم از وجود یونس خبر نداشت. خدا می داند وقتی که در پیش تولید وضعیت سفید بازیگر برای نقش امیر به دفتر می آمدند چه بچه هایی آدم می دید که اعصاب آدم را خورد می کرد و باعث می شد حمید دل نگران و کلافه تر از کلافه شود. خیلی از بچه هایی که می آمدند و نقش را برایشان توضیح می دادی انگار نه انگار که با آنها حرف زده ای و در آزمونی که می دادند کارهای خجالت آوری از آنها سر می زد. مثلا لب و دهان و قیافه و صدایشان را کج و کوله می کردند که یعنی : ماخیلی با نمکیم ! ... آدم های مختلفی آمدند ... یکی از یکی ناامید کننده تر ... یا خیلی خوشگل بودند یا یکی از همین با نمک ها بودند ... یونس غزالی که آمد و معرفی شد ... قشنگ دیدم که حمید باز هم حالت نگرانی اش اوج گرفت ... اما این نگرانی اش بر عکس دفعه های قبل با کلافه گی نبود ... یک جور نگرانی همراه با امیدواری بود ... معلوم بود منتظر شروع برخورد و نگران نتیجه نشستی بود که باید درباره یونس از آن نتیجه می گرفت ... یونس آمد و حرف زد و گفت نقاشی کردن بلد است و بعد یکی از دیالوگ های توی فیلمنامه را خواند و همانجا حمید تصمیمش را گرفت و دیگر خیالش در باره امیر راحت شد ... چهره و قد و استیل یونس همان چیزی بود که مناسب نقش امیر بود ... صدا و اسباب صورت و قد و استیل و حتی نوع و میزان مجعد بودن موهایش همه مناسب بود ...  نه خیلی بچه بود و نه خیلی جوان . یونس چهره ای مناسب برای عکاسی داشت ... یعنی پرتره های خوبی از او می شد گرفت که حمید در وضعیت سفید این کار را کرد ...  یونس همان لحظه که دیالوگ  را خواند همه متحیر ماندیم که چقدر این پسر لحن ادای دیالوگ را درست و به اندازه اجرا کرد. یعنی خود دیالوگ را گفت و با همان لحنی که باید گفته می شد. چیزی که احساس شد این بود که درون مایه دیالوگ را درک کرده و از بیرون چیزی نمی خواهد بار دیالوگ کند. برایمان عجیب بود که یونس خیلی خوب می تواند یک لحظه چند لایه حسی را بفهمد ... مثلا می تواند تشخیص دهد که الان امیر دیالوگ را باید با لحن آدم طلبکاری بگوید که می خواهد مظلوم نمایی هم کند و در عین حال کمی هم از اینکه دارد طلبکاری و مظلوم نمایی را بازی می کند ترس دارد ... یعنی او باید سه جور حس که دو تایش مصنوعی و یکی اش واقعی است را با هم قاطی کند و یک خروجی بیرون دهد ... در بچه های قبلی که می آمدند این درک کمتر دیده می شد که خودشان نکته را بگیرند و وقتی هم که به آنها گفته می شد، زمخت ترین بازی ممکن را می کردند ... مثلا برای اول خیلی اغراق شده طلبکارانه حرف می زدند و بعد حالت مظلوم نمایی شدید می گرفتند و بعد در انتها با یک ترس و دلهره غلو شده و مثلا از گوشه چشم نگاه می کردند که یعنی خیلی ترس وجودشان را گرفته ! ... اما یونس بازی نمی کرد ... می فهمید ! و این فهمیدن برایمان عجیب بود ... برای من که خیلی عجیب بود که او می فهمد ! به خودش هم - اوقاتی که سر صحنه او را می دیدم - با تعجب همیشه می گفتم : یعنی تو واقعا می فهمی ؟ ... بعد او از اینکه من تعجب کرده ام که او می تواند بفهمد از خنده ریسه می رفت و باز می دیدم که انگار درونمایه تعجب من را فهمیده است که می خندد! ... من حقیقتا حیرت می کردم که او می فهمد ... تجربه زیادی از برخورد با آدم هایی را دارم که اصولا نمی فهمند و مثلا الکی لبخند می زنند و مدام در حال تظاهر هستند ... اما یونس می فهمید ! یعنی وقتی با یک وضعیت و یا  دیالوگی مواجه می شد خود دیالوگ را می فهمید ... وضعیت امیر را می فهمید ... وضعیت انسانی امیر را می فهمید ... اجباری که امیر باعث می شود طلبکارانه رفتار کند را می فهمید ... علت مظلوم نمایی امیر را می فهمید و ترس واقعی امیر از لو رفتن این دو حس را می فهمید ... برای همین کاری که می کرد اجرای دوباره واقعیتی بود که فهمیده بود نه اینکه سوا سوا بیاید سه تا حس مذکور را به ترتیب یک و دو سه اجرا کند ... یونس اصولا بچه ای است که می فهمد ... یادم هست که وقتی کتاب می خواند یک تعداد لغت هایی که معنی اش را نمی دانست را دورش را خط می کشید و من که خیلی از بازی با کلمات لذت می برم از او پرسیدم چرا دور کلمات را خط می کشد ... او گفت می خواهد دنبال معنی کلمات برود ... از اینکه می خواهد معنی کلمات را بفهمد تعجب نکردم ... چون فهمیده بودم که او فهمیدن را دوست دارد ... دفعاتی که سر صحنه می رفتم یکی از تفریحات مشترک من و او با هم این بود که درباره معنی کلمات حرف بزنیم و هی از فهمیدن معانی تعجب کنیم و هی از اینکه چیزی تازه فهمیده ایم خوشحال باشیم ... اگر به من بگویند که با یونس جمله بساز . من می گویم : یونس می فهمد! "

پ ن:1- عاشقتم يونس غزالي 2- ما خيلي شبيه هميم. من، تو و امير محمد گلكار.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

"انسان" بودن اصغر فرهادي نازنين را در متن اين خبر جستجو كنيد...بهتر است توضيح اضافه ندهم.

براي نوشتن نظرتان، اينجا كليك كنيد.